Hafta bitince iki tür insan çıkıyor. Biri kapıyı kapatıp evde kalmak istiyor. Diğeri iki gündür dışarı çıkmadıysa huzursuzlanıyor. Evde kalmak tembellik sayılınca iş bozuluyor. Bazen en iyi dinlenme, kimseyle program yapmamak. Dışarı çıkınca hava değişiyor, başka yüzler görüyorsun, gün başka türlü kapanıyor. İkisi birden de oluyor. Cumartesi ev, pazar bir tur. Ya da tersi. Kalabalık sevenle sessizlik seveni aynı güne zorlamak da ayrı dert. Sizin hafta sonu nasıl bir şekil alıyor? Planlı mı, yoksa o sabah belli mi oluyor?

Bazı insanlar güne çaysız başlayamıyor. Bazıları için kahve yoksa sohbet de yarım kalıyor. Tat meselesi gibi duruyor, biraz da alışkanlık. Çay yavaş içiliyor, muhabbetin arasına yayılıyor. Kahve daha kısa, daha sert, bir işin başına oturmadan önce içilen şey gibi. İkisini de seven var. Birini içince diğerinin tadı bozuluyor diyen de var. Yanına bir şeyler koyan da çıkar, sade içen de. Masada biri olsa hangisini koyardınız? Nedenini de yazın, sadece isim yetmez.