Görüntülü sohbeti sevenler, karşıdaki kişinin orada olduğunu daha net hissettiğini söylüyor. Çekinenler ise kameranın sohbeti sınav haline getirdiğini. İlk dakikalar genelde suskun geçiyor. Sonra ya rahatlıyor ya da sesle devam edelim deniyor.

Herkesin evi, odası, saati buna uygun değil. Işık kötü, oda dağınık, saat geç. Bunlar bahane değil, çoğu zaman gerçek durum. Açmak istememek de kabalık sayılmamalı.

Siz kamerayı ne zaman açarsınız? Tanıdık biriyle mi, yoksa yeni bir sohbette de rahat mısınız?