Sürekli mesaj, bazen ilgi. Bazen de boşluk doldurma. Karşı taraf cevap vermek zorunda hissedince muhabbet işe dönüyor. Uzun ara ise ihmal gibi görünebiliyor. Oysa bazı insanlar sessizken de orada. Haberleşmek için illa bir olay gerekmiyor ama her sessizliği de bitiş saymak yorucu.

Sınır kişiye göre değişiyor. Biri için üç gün çok. Biri için üç ay normal. Asıl yoran, karşı tarafın temposunu kendi temposu sanmak.

Sizde arkadaşlık, düzenli yazışınca mı duruyor, yoksa arada kaybolup geri gelince de bozulmuyor mu?